2012

Als eerste voor iedereen, dit is een pracht jaar!

Ik wens het niet, het is zo!

Het is het jaar waarin, aan het eind, de Maja kalender stopt. Het eind van een grote cirkel van meer dan 26.000 jaar, waarin tijd ophoudt te bestaan zoals we het nu nog kennen.

Het is het jaar van de draak wat grootse transformatie inhoudt. De mogelijkheid om het grote plaatje te zien en toekomstige gebeurtenissen.

Volgens de Quero Apache zijn we op 11 nov. 2011 in de 5de cirkel gegaan, de ´Taa-naash-kaa-daa´, ´Het grote samen komen´.

De vierde cirkel duurde ongeveer 758.000 jaar. Het was de cirkel van afscheiding.

Volgens de Quero Apache kosmologie is dit het jaar van het innerlijk weten.

Deze tijd wordt door de Hopi´s in hun verhalen genoemd als tijden van grote veranderingen. De Inca´s en vele anderen hebben het erover.

En wij ook. Wij hebben dit jaar als eind van een manier van leven bestempelt en dec. 2012 als een nieuw begin.

Nog niet iedereen alleen vele al wel. Miljoenen. Wij weten ook dat wij onze eigen realiteit creëren, dus here we go!

Ik had het er gister nog met mijn moeder over. Dat 20 jaar geleden spiritualiteit een woord was wat wij amper gebruikte. Zelf ontwikkeling ook. In de wereld waar we nog erg als schaapjes achter de meute aanliepen en zeiden, `Zo is het nu eenmaal` was spiritualiteit een klein wolkje.

Nu is het een wolk die bijna net zo groot is als de wolk van `zo is het nu eenmaal´. En eind 2012 zal de wolk vermoed ik ietsje groter zijn.

Wat we dan gaan zien is dat de mensen die nog bij de andere wolk aangesloten zijn en als schaapjes achter de meute aan gaan nu achter de spiri-zelf bewustzijn´s wolk aan gaan lopen. Achter de overvloedigere wolk aan.

Spannend!

Met mijn eigen kleine voorspelling voor 2012 wil ik graag nog even vertellen over ‘Predictions Week’ van Jennifer McLean.

Vanaf vandaag de hele week allemaal prachtige ‘voorspellers’ die vertellen wat zij zien, vanaf dit punt gezien, waar we naar op weg zijn.

Ieder interview is 48 uur gratis te beluisteren. Vandaag is Elizabeth Jones.

Je kan je hier inschrijven. De replay van Elizabeth Jones is hier te beluisteren.

Als laatste nog even, aanstaande zondag/ maandag is er een intense volle maan. Een volle maan die beïnvloed wordt door Uranus en Mercurius, en Pluto en Mercurius. Het is een tijd waarin de sterren energieën ons bijstaan om ons bewustzijn te verdiepen, nieuwe mogelijkheden te zien en oude gewoontes die we niet handig meer zijn te veranderen.

Al met al een fantastische eerste week waarin we met onze intentie, onze wil, en ons hart, bijgestaan door de energie van Liefde, een solide basis kunnen leggen voor het komende jaar.

Een jaar waarin de spiri-zelfbewustzijn’s-eenheid’s- liefdes wolk zal groeien als kool!

Doen of zijn, een brief aan mijn zus.

Ja, doe maar dik geld ja. Een dikke portemeja! Een vette, dikke bankrekening!

Ik las vandaag Terah.

Terah, November 29, 2011Many of you don’t think much about your prevailing point of attraction – you’re too busy dealing with that world out there. You know about the Law Of Attraction, but you don’t connect the dots between what you’re thinking now, and now, and now, and what’s showing up in your life. And yet each and every part of Your World is an intersection of matching pieces – pieces that match your beliefs and expectations, that match the story you tell about who you are and who those other people are. It’s your everyday habits of thought that define your existence – all of it.And when we say all of it, most of you think SOME of it. We don’t mean some of it, we mean ALL of it. You create the good and the bad, the good relationships and the bad ones, the fun times and the miserable times, your own good health or sickness, and the health or sickness of those around you. In Your World, you create it ALL. You are the author of the screenplay of the movie called My Life On Earth. All the actors in your movie are faithfully following that screenplay.

So pause for a moment here and think about those everyday thoughts. It’s not your episodes of strong emotion that rule the day, it’s how you’re thinking about all those small things – the traffic when you’re driving, buying things with that limited resource called money, trying to find your keys, dealing with people that don’t do what you want them to, and that pain right there that seems to be getting worse. Now think, are those everyday feelings anywhere near to the Peace and Power, the Fun and Freedom, of being in alignment, of being who you really are?

Can you see that if you choose by default to allow “reality” to mesmerize you, if you dismiss all this talk about your vibration because its all very nebulous, it will always come in second place after DOing – DOing the stuff you think you should do to survive and thrive. And you will have it exactly backwards. It’s not what you DO that matters at all. It’s by your thought choices that you create everything. Not some things, not just those things, not most things, EVERYTHING!

You are the conductor of the orchestra that is your body. When you allow your everyday thoughts to be less than who you really are, you have stepped away from the podium and the orchestra is leaderless. If you’re away often enough and long enough, eventually something in the orchestra is going to start playing out of tune. There’ll be that twinge of pain and then you’ll start to focus on what could be wrong. And next you’ll be thinking. I’d better go to the doctor and have that checked. Why? Let’s look long and hard at that “Why” question. It is key.

Firstly understand that as you are creating it, a doctor’s job is to look for things that are “wrong” with you. Then they diagnose what it is (give it a label and some characteristics) and then prescribe some treatment or other to fix the problem. They ask about your parents because the prevailing belief system is that how they fared is a good indicator of how you will fare. They will warn you about the things that statistically could go wrong for you and give you ways of avoiding them. Ask yourself, is that really heading you in the direction of focusing on what you want?

Perhaps you believe the physical thing that is you right now is in a certain condition and the task is to find out what that is, and surely the doctor will find what the doctor will find, and tell you about it. Perhaps you would say that you simply want the peace of mind that comes with knowing that it’s nothing serious, or if it is serious, that you catch it as early as you can so that the prescribed treatment has a better chance of success.

But here’s the all important question. Are you choosing to go to the doctor primarily out of fear, or are you simply choosing an easy-to-follow path that feels good? And the answer is all important because THIS is how you are writing your screenplay. Everybody in your movie, including the character that is you, is your creation. You have chosen the version of you that’s showing up right now. The version of the doctor that shows up is your creation. What the doctor says is your creation. If you think a doctor can give you answers from outside of you, you are wrong. Nobody can do that.

In truth, a doctor can do nothing but alleviate symptoms – because even what they may define as an underlying cause, is still only a symptom. The real underlying cause is that you have stepped away from the podium too much for too long. Of course we would never discourage you from relieving symptoms. Relief is always a good idea. If you have a headache, take an aspirin. It’s just that if the underlying cause remains, then something else that matches that set point will inevitably show up. It is law.

So if you have fears, we would encourage you to let them go and freely step into your power. See yourself as in charge. Try this. Proclaim to the world – “YOU don’t get to define what happens to ME. I define that. YOU don’t get to take a freeze-frame picture of me at a certain instant in this time/space reality and declare that I’ve got this or that condition. YOU are not the author of my screenplay. I am. I am creating it all”. Yes you are!

Can you feel the difference here? You are denying the falsity of the picture. You are stepping up to the podium. You are tap, tap, tapping your baton to get attention and raising your arms. And the symphony begins in glorious harmony. Do you feel the Power and Freedom of that? Feel it within you, and if you must decide whether to go to the doctor, always do it from this place. Do it from the total awareness of what’s actually going on here. Do it for relief, but never from fear.

Then there are those others in your life. Surely they create their own reality. Yes they do, exactly as you do, in an infinite number of versions. And you will attract into your experience the version that matches your screenplay. Consciously of course you want them well, but they like everything else in Your-World-Unique-To-You, will conform to your conscious and your subconscious expectations. You cannot guard against illness. What you resist persists. Choose to imagine wellness for you and those close to you. Hold to that picture and the world will conform to that. It is law.

And so we come full circle back to where we started. Every piece of Your World is attracted to you as a match to your vibration. Sometimes it is not easy to understand how you attracted this or that, but it is really not important to know HOW. As for all things in your past (or future) creation, how is NOT the relevant question. The real question is WHAT. WHAT do you want?

WHAT do you want? Write it down. Let it flow. And if you see yourself defining it in terms of what you don’t want, change that thought. If you see words like “less” or “relief” or “safety”, recognize that implied in that thought is relief from what, or safety from what. Move to positive terms. If you will let “WHAT do I want” (in positive terms only) be your uppermost question, our promise to you is that your life will change, and that WHAT will start flowing to you. Once you turn the boat downstream and throw those oars overboard, life can never be the same again.

Dat is het, ieder moment, niet moeilijk doen, een andere realiteit zien.

Vlak daarna deed ik een visualisatie.

http://mindbodymanifestingmeditations.com/video/newa.htm

Dat sterkte het beeld van mijn ik die overvloedig is.

Van de week heb ik 2 dagen m’n ogen rood gehuild hierom. http://www.karenmoneywilliams.com/archives/3069

Niet omdat Jerry naar de andere kant toe is maar om dat actie/ zijn gedoe. Het gaat niet om wat we doen, het gaat om wat we zijn. Dat weet ik, doen komt van zijn, zijn is niet omdat we doen. Rijk zijn is niet omdat we doen, we doen omdat we rijk zijn. pppfffff hahahahahha

In ieder geval is vandaag een nieuwe dag! En het is de dag dat ik mij ieder moment weer anders wil voelen dan gister, mij anders kan voelen dan gister! Mij anders voel! Het vraagt mijn aandacht alleen, potdorie, ik heb al heel veel geoefend met mijn focus. Dus, ik ben rijk. Rijk met alles! It is done! Het is waar. Woorden komen niet in de buurt van het gevoel. Wie ben ik? Wat ben ik? Een ander mens lol.

Gister begon het met mij weer beter voelen. Een beslissing. Ik ben 23 okt. ziek gaan doen. Erg verkouden. En dat wilde niet weg. Ik realiseerde mij dat ik hetzelfde machteloze doe met die verkouden toestand als met rijkheid. Ondertussen zit mijn oor dicht en was het wel heel duidelijk, luister naar mijZelf! Ik hoor mijzelf harder dan anderen. Mijzelf met mijn tekort, machteloze, angst gedachten en gepraat en als ik stil ben ook mijn innerlijke wijsheid. Gister dacht ik, het is afgelopen. Ik heb een uitstekend immuun systeem, ik ben sterk en krachtig en flexibel, ik word vanzelf weer beter. Ik slik n.m. al ruim een week antibiotica en zelfs dat leek niets uit te maken. Ik deed ook zo machteloos angstig.

Nou is dit niet echt voor het eerst. Ik heb mij eerder vastberaden gevoeld alleen daar was ook de angst dat het niet zou lukken. Ik hou mijzelf voor, in een flits van een gedachte, dat het een proces is en dat ik verder ben gekomen. Nu is niet het verleden. Rendement verkregen in het verleden is geen garantie voor de toekomst!

Het maakt mij blij en dat is de aanwijzing. Dat is de juiste weg. Zo gauw de angst voelbaar is, de twijfel gedachten de kop opsteken, weet ik dat dat niet de waarheid is. De waarheid maakt mij lichter, onwaarheid maakt mij somber.

Dus vandaag is de dag dat ik mij rijk voel. Ik zie rijkheid, ik voel rijkheid en ik ben rijk. Ik zie en voel een ander leven dan gister. Ieder moment dat ik gister voel ben ik mij bewust! Stop! Het is anders nu! Hoe en wanneer het uiterlijk verandert ben ik niet mee bezig, ik voel mij veel fijner, dat is waar het om gaat! Ik voel mij alsof het al uiterlijk is verandert! Joepie!

Veranderingen, ten goede!

De wereld is in verandering. Op heel veel punten. Met veel wat aan verandering
toe is wordt een poging gedaan het op te lossen in dezelfde sfeer, of energie,
als het probleem bestaat. Einstein zei al lang geleden dat dat niet handig is.
Om iets te veranderen, een probleem op te lossen, willen we in een andere
energie gaan dan waar het probleem is. Eigenlijk is dat de sfeer, de energie
van, ‘er is geen probleem (zonder oplossing)’. De sfeer van het opgeloste.

Iets wat we als een probleem benoemen op het moment is de economie. Over de hele
wereld. Ook al lijken sommige landen het goed te doen, wanneer Europa en Amerika
economisch zouden vallen dan treft dat de hele wereld.

Het woord economie is een oud Grieks woord. Oikos betekent huis en nomos
regel. Het huis-houden regelen. Of huishoudkunde.

In midden 1700 is het een wetenschap geworden waarin wordt bestudeerd hoe
met schaarste behoeften kunnen worden bevredigd.

Het gaat dus over schaarste. Tekorten.

Nou is het verdelen van schaarste mooi als hier geen olijven en bananen
groeien. Dan kan die schaarste worden bevredigd. En wanneer hier een overvloed
van appels en peren is kan dat ergens anders schaarste bevredigen. We zouden
kunnen ruilen.

Het wordt een andere zaak wanneer we hier gaan zeggen dat een appel meer
waard is dan een banaan want de appel groeit 1 keer per jaar en de banaan vaker.
Dan wordt de appel weer schaarser dan de banaan.

Hoe groter de schaarste hoe groter de waarde. Dat deden we eerst met goud. De
rijkheid van landen werd afgemeten aan de hoeveelheid goud. De rijkheid van
banken ook. Nu is het de dollar waar de rijkheid van landen en banken aan wordt
afgemeten. Dat is een giller omdat Amerika eigenlijk failliet zou zijn.

Iets heel geks is ook dat banken een hoeveelheid rijkheid hebben en veel meer
uitlenen dan zij in huis hebben. Dat is ooit ontstaan in het begin van
het bankwezen. Goud was te zwaar om mee te slepen en er ontstonden plaatsten
waar dat goud kon worden opgeborgen en het tegoed werd op een briefje mee
gegeven. Het tegoed aan goud werd nooit opgehaald, de briefjes waren veel
handiger. De goud opslag plaatsten, banken dus, gingen uitlenen. Aangezien bijna
niemand het goud ook echt gebruikte gingen zij meer uitlenen dan zij aan goud in
huis hadden. Dat kon makkelijk aangezien het niet zou gebeuren, dachten zij, dat
iedereen zijn of haar goud zou ophalen.

Dat is nu waar het om draait. Dat iedereen zijn of haar geld van de banken zou
willen halen en er niet genoeg in huis is om ook echt te geven. Er zijn wel tal
van leningen alleen de mensen die geleend hebben hebben het geld ook niet echt,
dus dat terug vorderen is ook niet mogelijk. Zelfs als dat zou kunnen, banken
hebben meer uitgeleend dan zij werkelijk hebben, er zou dus nog niet genoeg
zijn. Schaarste. Tekort.

Ondertussen wordt er geld gemaakt. Out of thin air. Uit de lucht. Virtueel
tegenwoordig, dus meer uit de computer.

Ik las de nieuwsbrief van
Adrian van zondag 2 okt.. Daarin schrijft zij over dat geld maken, wat
Amerika op het moment doet, om uit de problemen te komen.

Het hele stuk over het financiële en de economie is geen leuk verhaal. Zij
schrijft ook om er niet bang van te worden, alleen om op de hoogte te zijn van
hoe het op het moment in elkaar zit.

Ik vind het een fantastisch verhaal. Wanneer ik het spiritueel bekijk dan
is het dus duidelijk dat we geld, financiële overvloed, kunnen maken uit de
lucht. Hoppa!

Niks tekort. Overvloed.

Nou weet ik wel dat economen zullen zeggen dat ik gek ben en er geen
verstand van heb. Zo zit het niet in elkaar. We kunnen niet zomaar geld blijven
maken nergens op gestoeld. Ik denk alleen, waarom niet?

Overvloed is de echte waarheid. De waarde van ieder mens staat buiten kijf.
De waarde daardoor van hele groepen, zoals landen ook.

Hoe meer individuen overvloed gaan zijn, omdat ze zijn, waardevol precies
zoals ze zijn, hoe meer economie niet meer kan bestaan als een tekort verdelen.
Het wordt dan overvloed verdelen.

Aangezien we met dit gedoetje nog de oplossing willen creëren in dezelfde
energie als het probleem, is het nu nog verschuiven en niet oplossen. Vaak is
het dan ook het makkelijkst dat het oude instort dan kan er veel makkelijker
iets nieuws worden gemaakt. We hebben dit systeem zelf gemaakt, we kunnen het
ook zelf helemaal anders maken.

Vaak schaffen mensen niet eerder een nieuwe wasmachine aan voordat de oude stuk
is. Eerst stuk, dan nieuw. Dus dat de economie stuk aan het gaan is, is een goed
iets. Dan kan het tekort weg en de overvloed de ruimte innemen.

Steeds meer individuen oefenen met en ervaren de overvloed en waardevolheid van
wat we zijn meer en meer. Het zijn al hele groepen, verdeeld over de hele
wereld. We zijn lekker bezig.

Een ander mooi iets wat de verandering mooi laat zien is de ontdekking dat
sommige deeltjes sneller gaan dan het licht. De neutrino’s, ontdekt in Cern. Nou
zijn vele wetenschappers nog erg wantrouwig. Niet zo gek want het zou hun hele
wereld op de kop zetten. Dit zal ook de gelegenheid geven om van alles te
bezien in een nieuwe energie sfeer.

Spiritueel bekeken is dit mooi op tijd. Dat tijd zoals wij het kennen
anders is dan we dachten. We zouden terug kunnen in de tijd. In de energie van
ons innerlijk kunnen we al lang terug in de tijd. Ik heb mijn geschiedenis al
lang herschreven.

Wanneer we de Maja kalender erbij nemen waar wordt gezegd dat in december
2012 de tijd ophoud te bestaan zoals we het kennen nu, klopt het.

Dus ook al lijkt het alsof de wereld instort, wat soms erg kan chaotisch voelen,
het is een goed ding. Al het oude kan vervangen worden door nieuw, nieuwe
energie, nieuwe sfeer. Alles precies goed zoals het is.

Met alle verhalen vol angst die er ook nog zijn wilde ik dit in een ander
perspectief zetten en de perfectie hier van oplichten.

We zijn alles echt aan het veranderen! Ten goede!

Toegang bewustzijn/ Access Consciousness

Een maand of 2/3 geleden luisterde ik naar The Sheila show
waar zij een interview deed met Dain Heer.

Dain Heer is een Access Consciousness facilitator.

Ik was van het begin tot het eind van het interview onder de indruk en
emotioneel.

Dit interview is nu niet meer te beluisteren op The Sheila Show alhoewel ik
geloof dat de hele serie interviews nog wel te koop zijn.

Afgelopen maandag was Dain Heer bij Darius Barazandeh van You Wealth
Revolution 2012 waar hij ook een (net zo fantastisch) interview deed.

Dit interview is deze hele week tot maandagochtend gratis te beluisteren
als je hier
inschrijft voor de interview serie.

Access Consciousness is een techniek die voor het grote deel uit vragen
stellen bestaat, met een ‘opheldering verklaring’ erbij. Wat zij ( Dain Heer, Gary Douglas de
oprichter, en ook Rikka Zimmerman) zeggen is
dat niemand anders dan jij zelf de antwoorden hebt voor jezelf. Dat is het
prachtige want we zijn allemaal verschillend en wat voor mij waar is is voor een
ander misschien wel helemaal niet waar.

De ‘opheldering verklaring’ zei mij helemaal niets met het eerste interview
dat ik luisterde. Wat voor mij duidelijk was was dat ik energiewerk aan het doen
was en dat ik tot in de diepte, en hoogte, en breedte ging. Dain zegt ook dat
het niet uitmaakt of wij wel of niet onthouden wat hij zegt. Zelfs als we
zeggen, al dat gekke wat Dain zegt is goed. En Rikka heeft een mooi
voorbeeld over hoe kinderen het doen waar ze zelfs Byoncé erbij halen.

Ik begon met het zinnetje, good and bad, right and wrong (goed en slecht,
goed en fout), en de rest van de zooi. (In alle eerlijkheid zei ik kelerezooi
Amsterdams )

De vragen zijn fantastisch. Vraag en er wordt gegeven. En vragen geven meer
mogelijkheden dat antwoorden. Conclusies en antwoorden zijn eerder ‘stilstaand’
terwijl vragen beweging is.

Een van de vragen is, hoe wordt het nog beter dan dit? Wat is er nog meer
mogelijk? Bij alles. Of het nou iets leuks is of iets minder leuks.

En dan eventueel de verklaring erachter aan, alles wat niet toestaat om dit
te laten zijn, vernietig en on-creëer ik nu. Maal god ziljoen (zo veel dat
alleen god dat kan).

Goed, slecht, goed, fout. Pod en poc (punt van vernietiging, punt van
creatie). Alle negen. En de rest is niet te vertalen. Ik doe het ook in het
engels.

Hier staat de verklaring in het engels met een audio erbij met uitleg.

De ‘clearing statement’ werkt aan twee kanten voor mij.

Nadat ik meerdere keren had geluisterd, bijvoorbeeld naar de 4 ‘workshops’
van Rikka Zimmerman op Rikka’s playground, kwam er
een moment dat ik bedacht dat het nu wel ge-cleared is. Wat alleen nog speelde
is de gewoonte van gedachten, en dus de gewoonten van gevoelens, en de gewoonte
van doen.

Bijvoorbeeld, voor mij, het financiële punt. Geld.

Na al het ‘werk’ wat ik gedaan heb en alle inzichten, zou ik nu kunnen
zeggen dat het klaar is. Alles wat mijn financiële overvloed en vrijheid
tegenhield is nu vernietigd en ge-on-creëerd.Alleen de uiterlijkheden zijn nog
niet verandert. Dat is niet zo gek want ik wil eerst vol overtuiging mij anders
voelen, denken en doen voor dat ook verandert. Het is een gewoonte van jaren om
tekort te denken, voelen en doen en die gewoonte wil ook verandert.

Daar gebruik ik de verklaring ook voor.

Zoals Abraham vaak zeggen is het de bedoeling om, zoals met een focus wiel,
van een onprettige gedachte naar een prettigere te gaan. Dat kan door mijzelf
gerust te stellen, mijzelf te herinneren aan wat ik weet, hoe het zit en werkt
in het universum. Wie ik echt ben. Dat kan door aan andere leuke dingen te
denken. Baby’s. bloemen en zonsondergangen. Happy thoughts!

Wat ik merk is dat het hele zinnetje van de verklaring mij zo lang
bezig houdt, om het in gedachten of hardop te zeggen en te bedenken, dat ik zo
bij 17 seconden ben en dus afgeleid. Ik heb de negatieve gedachte gestopt.
Mijn neuronen zijn niet het bekende pad af. De flow van de negativiteit is
gestopt.
Van daar is het makkelijk om in een andere richting te
denken.

Wat wil ik wel? Daar over denken.

Die is soms tricky omdat dat ook weer de oude gewoonte boven kan brengen.In mijn geval ben ik al even bezig met de overvloed en vrijheid ook het
financiële te creëren en er waren nogal wat negatieve overtuigingen en
gewoontes. Doordat ik al een tijdje bezig ben met veranderen en nog niet
grootse resultaten ben gaan zien in de manifestatie kan dat ook weer gevoelens
van angst, het lukt mij niet, hopeloosheid en dergelijke geven. Wanneer dat
gebeurd gooi ik er gelijk weer de verklaring overheen. Ben ik weer een seconde
of wat bezig en begin opnieuw. Happy thoughts!

Ik zeg altijd dat alles moeilijk is, als ik het moeilijk maak door te
zeggen dat het moeilijk is voor mij, tot ik zeg dat het makkelijk is. Dat is de
nieuwe voor mij. Erg nieuw met het financiële. Daar zei ik steeds dat ik het
moeilijk vond en dat het mijn moeilijkste ding was. Zoals sommige mensen dat met
lichamelijk ongemak en ziektes kunnen hebben.

Nu zeg ik, het is makkelijk. Net zo makkelijk als ik het makkelijk maak,
makkelijk doe en er makkelijk over denk. Makkelijk te creëren, makkelijk te
veranderen. Alles in het leven is verandering.

Al met al is Access Consciousness een fantastische techniek, filosofie,
zoals ze zelf zeggen, en fantastische tools.

Om naar Dain Heer te luisteren in het interview met Darius Barazandeh (en
nog vele andere fantastische interviews) klik hier.

Dain’s eigen website is hier.

De Access Consciousness site van Gary Douglas en Dain Heer is hier.

En Rikka Zimmerman’s site is hier.

Bij alle website’s is er veel gratis te beluisteren en te lezen! Check it out!

PS. Op de een of andere manier gaat het nog niet om de opmaak van deze
blogpost goed te krijgen. WordPress en ik krijgen onze energie nog niet op 1
lijn.

Ik haal de blogpost engelen erbij.

Vreugdevolle gezondheid.

In de tweede video hebben Abraham het over Esther die ‘s ochtends, voor zij wil gaan luisteren naar de meditatie cd van Abraham (die ik ook luister en fantastisch is) een nare gedachte heeft. Op het moment van de nare gedachte voelt zij alsof er vergif in haar buik komt.  

Abraham zeggen, dat klopt. Er gebeuren dan chemische reacties die als een soort vergif door het lichaam gaan.

 

Iedere seconde hebben wij 50.000 chemische reacties in ons lichaam en de kunst is de giftige niet uit te nodigen. Giftige komen door boze, angstige, zorgelijke, pijnlijke gedachten.

Dat vraagt training.

Of stop, ik wil hier nu niet over denken en iets leuks in gedachten te nemen. Wat dan ook wat een fijn gevoel geeft. Baby’s, dieren, bloemen of vlinders. Een leuk uitstapje, een ontspannen dans avondje.

Of sus en verzacht het nare met stapje voor stapje, als een focus wiel, naar het weten van ons hoger zelf, of de bron, het goddelijke, of hoe we het ook noemen.

 

 

 

De afgelopen zaterdag ging het over (ongeveer) precies hetzelfde in de blog post van Lynne McTaggart, alleen dan wetenschappelijk.

In Michigan hebben wetenschappers geconstateerd dat afwijzing niet alleen een emotionele pijn is, het is ook een fysieke pijn.

 

De medische wereld zegt al dat 80% van ziektes door stress komt en deze studies zijn daar een bewijs van.

 

In een studie met 40 vrijwilligers waarvan kort daarvoor de romantische relatie ongewenst was verbroken bleek dat met het kijken naar een foto van de ex, wat pijnlijk voelde, dezelfde hersenactiviteit te zien was als wanneer er fysieke pijn is, zoals wanneer iemand een heet object vast houdt.

 

De vrijwilligers werden gevraagd om terwijl zij naar de foto keken zich te concentreren op de gevoelens van de scheiding.

De wetenschappers hebben een thermo apparaat aan de armen van de vrijwilligers bevestigd die van warm naar pijnlijk heet ging. De pijn van een heet kopje koffie vasthouden.

Emotionele pijn geeft letterlijk fysieke pijn en fysieke pijn en emotionele pijn laten hetzelfde deel van de hersenen werken.

 

Cellen van het immuun systeem die als eerste gaan werken, de frontlinie van de verdediging tegen kanker en vele virussen, zijn erg gevoelig voor stress, met name sociale stress factoren. Grote afname van de cellen en hun activiteit zijn geconstateerd gedurende ruzies en zelfs met kleine conflicten.

 

In studies met paren is gebleken dat wonden minder snel helen wanneer er conflicten of ruzies zijn. Hoe heftiger het conflict of de ruzie hoe minder snel de heling.

 

Het hele artikel van Lynn Mctaggart is hier te lezen.

 

Net als  Bruce Lipton in zijn studies van onze genen laat zien, dat de omgeving’s factoren van belang zijn en de genen verandert, laten deze studies zien, volgens Lynne, dat wij constant in verbinding staan met het emotionele landschap om ons heen. Zij zegt in haar blog dat het feit dat wij emoties fysiek voelen een manier van de natuur is om onze verbinding te versterken.

 

 

De kunst is om onafhankelijk en onbeïnvloedbaar in de vreugde en fijne gevoelens van ons zelf te blijven. De connectie met de innerlijke bron die altijd en overal in vreugde en weten is.

Nare gevoelens laten ons weten dat wij ons afwenden van de bron van liefde en fijne gevoelens staan op een lijn met die bron.

Een simpel te volgen pad. Ook al is het door gewoontes van veel aandacht geven aan het nare niet altijd even eenvoudig te veranderen, simpel en duidelijk is het wel. Vreugde en vrede geeft gezondheid!

 

 

 

Het wonder is geschied.

Het is een tijdje geleden dat ik geschreven heb.

Als eerste kwam dat omdat ik intensief met mijn moeder samen bezig was met haar heling proces.

 

Mijn moeder’s aderen in haar been waren aan het dicht slibben. Niet de eerste keer. Het was zo penibel geworden dat haar voet helemaal rood, paars, blauw en opgezwollen was geworden.

Zij was eerst in haar woonplaats bij de chirurg alleen had hij aangegeven dat hij niets meer voor haar kon doen en daardoor was mijn moeder naar het AMC in Amsterdam gegaan.

Dat was op zich al een gedoe. Het duurde allemaal best lang voor zij in het AMC terecht kon. En haar voet werd erger. De chirurg in het zieken-heelhuis in haar woonplaats had gezegd dat de oplossing was haar been amputeren dus het voelde wel alsof er haast bij was. Voor mijn moeder een oefening om haar zelf, haar belangrijkheid en haar gevoel op de eerste plaats te zetten en los te laten dat zij zich aanstelt of zeurt. Iets van vroeger wat nu gelukkig steeds minder wordt.

 

Mijn moeder en ik hebben heel veel gepraat. Vooral over het vermogen van ons lichaam om te helen. Alles te helen!

Ik heb haar verteld over het filmpje van Gregg Braden die ik hier eerder geplaatst heb, en dat zij, wij, de richting op wilde van, het is al gebeurd. Het is al heel.

Of dat nou een ‘wonderlijke’ heling zou zijn, of dat de chirurg in het zieken-heelhuis het wonder zou verrichten, zij is heel en gezond.

 

Dat was best een klus voor mijn moeder, en voor mijzelf. Wat duidelijk werd, weer, is dat gewoontes niet altijd zomaar te doorbreken zijn. De gewoonte is aannemen wat de dokter zegt als waarheid en ongeloof over een spontane heling.

 

Een jaar of wat geleden zat er in mijn moeders been een bloedpropje die ook gevaarlijk was. Zij zou daardoor waarschijnlijk weer geopereerd worden. Zij had al een afspraak in het zieken-heelhuis in haar woonplaats. Ergens een dag of wat voor dat zij haar afspraak had luisterde ik naar een interview van Jennifer McLean met, ik weet niet meer wie, en dat ging over energie helen (Jennifer is op dit moment weer met een serie bezig waar hier nog voor in te schrijven is). In dat interview gingen wij, de luisteraars, Jennifer en de geïnterviewde samen, energie heling ‘oefenen’. Er werd gezegd, wanneer er iemand is die een heling goed kan gebruiken noem dan de naam van diegene hardop. Ik noemde mijn moeders naam.

Mijn moeders onderzoek was goed. Het bloedpropje was weg!

 

Vooral daar heb ik het veel met mijn moeder over gehad. Mijn moeder weet wel dat het zo werkt en dat het zo is, wij praten veel en over het algemeen zegt zij, ja, daar zit echt wat in, wat je zegt. Aan de andere kant is er nog de gewoonte dat het niet in haar eigen macht ligt en dat de doktoren de oplossing zijn.

Mijn moeder heeft in haar leven zoveel operaties gehad, ik kan ze niet tellen. Door slecht, zeer slecht, horendheid heeft zij als kind al tig operaties gehad aan haar oren. Het prachtige blijft dat, ook al hoort zij zonder gehoorapparaten geen steek, zij mij goed kan horen met al mijn nieuwe ideeën en verhalen en ze ook innerlijk herkent.

 

Ook al was dit keer de chirurg in het zieken-heelhuis in haar woonplaats uit behandeld mijn moeder en ik bleven praten  over en denken aan haar volledige herstel. En na wat onderzoeken in het AMC bleek ook dat de chirurg daar een operatie wel zag zitten en het wilde doen. Joepie!

Drie dagen voor haar opname was het echter zeer slecht geworden en had mijn moeder het gevoel dat haar voet zou ontploffen. De chirurg in het AMC had gezegd dat wanneer er wondjes zouden komen op haar voet het echt niet goed zou zijn en mijn moeder had een soort van blaartjes ontwikkeld.

Het leek mij het handigst het AMC op te bellen om te informeren. Het AMC zei dat zij het niet zo door de telefoon konden diagnosticeren en als mijn moeder het echt niet vertrouwde zij het beste naar de spoedeisende hulp kon gaan.

Dat hebben wij gedaan.

Zij werd gelijk opgenomen omdat de pijn te groot was geworden en zij aan hele sterke pijnstillers ging via een ruggenprik alleen de operatie, die groot zou zijn, wilden zij op de afgesproken datum doen. Er was een team samengesteld en om die eerder bij elkaar te krijgen was niet een, twee, drie mogelijk.

 

De operatie heeft 11 en een half uur geduurd. Het zouden er eerst 4 zijn. De bypass is gelukt. Er was nog 1 ader in mijn moeders been te gebruiken en een stuk ader uit haar arm en die heeft de chirurg aan elkaar gezet en als omleiding gebruikt. Fantastisch! Een wonder.

 

Na 9 uur opereren kwam ik erachter dat zij gewoon op de afgesproken tijd waren begonnen alleen dat het nog niet klaar was en nog wel even kon duren. Ook al was mijn liefdevolle aandacht al de hele tijd bij hen allemaal, na die 9 uur ben ik extra kracht, liefde, licht en welzijn’s energie gaan sturen. Naar mijn moeder en de chirurg. Potdorie, dat is ook wel iets om bewondering voor te hebben dat zo’n team uren geconcentreerd en met zoveel intentie aan het werk is.

 

Het wonder is geschied. Het herstel van mijn moeder gaat nog steeds voorspoedig. Zij heeft haar been en haar voet in bijna goede gezondheid.

De chirurg was eerst nog wat terughoudend alleen na een dag of drie deed hij ook enthousiast. Het was gelukt en de doorbloeding liep! Haar voet en been zouden met de tijd weer helemaal in orde zijn.

 

De tijd in het zieken-heelhuis was voor mij een prachtige oefening. Met veel energie die nog de oude gewoonte is, was de oefening mijn eigen weten te blijven voelen, denken en uitstralen. Het zeggen iets minder alleen dat hoeft ook niet.

In alle eerlijkheid was ik ietwat verbaasd over de ‘oude’ energie in het zieken-heelhuis. Helemaal in een academisch zieken-heelhuis als het AMC.

Nou zie ik een tijd waarin we klank, geur en meditatie gebruiken en ik weet dat dat nog geen realiteit is alleen de starre energie die er voelbaar en zichtbaar was had ik niet verwacht. Ik had gedacht dat wij ondertussen al veel meer zouden vertrouwen op het vermogen van de patiënt om te weten hoe het met hen zelf is, in ieder geval om dat als uitgangspunt te hebben, en ik had verwacht dat de gemoedstoestand van de patiënt als een belangrijk iets zou worden gezien. Wij weten immers ondertussen duidelijk dat hoe geliefder, vrolijker, optimisties, en met vertrouwen iemand zich voelt dat dat de heling meer dan goed doet en hoe bezwaarder, schuldiger en wantrouwiger dat geen goed doet. Dat lijkt nog niet erg aanwezig.

Nou zie ik ook dat vele patiënten daar nog niet mee bezig zijn, toch lijkt het mij dat het juist voor professionals als het verplegend personeel een belangrijk punt zou ‘moeten’ zijn ondertussen.

Mijn moeders chirurg en huisarts waren het wel helemaal eens met het feit dat mijn moeders wantrouwen met haar eerdere chirurg een teken was om niet meer bij die chirurg te blijven. Buiten het feit om dat hij ook al uit behandeld was. Dat liet wel heel prachtig zien dat vertrouwen tussen dokter en patiënt iets is wat als belangrijk wordt gezien.  

 

In de tijd dat mijn moeder nog herstellende was (dat is ze nog alhoewel het veel beter is nu, ze loopt weer!) kreeg ik dit filmpje te zien. Dit was en is nog steeds een schitterende herinnering om de dingen niet serieus en niet persoonlijk te nemen en dat lachen het meest gezonde in de wereld is.

 

 

 

  Hallo!  ;)

 

De tweede rede dat ik niet geschreven heb is van heel andere aard, de carnaval, of vastelaovond zoals ‘wij’ dat noemen.

Mijn hartszus woont in Limburg, Roemond, en mijn andere Amsterdamse hartszus en ik zijn samen met hen lid van de carnavals vereniging ‘De Donderbol’. Wij doen daardoor meer dan de helft van alle rituelen en feesten mee. Het is een grote en hechte vereniging en alles gaat losjes en vrolijk volgens de tradities. Echt fantastisch. Ondertussen doen wij dit al 7 jaar en zijn een toevoeging geworden, ‘de Amsterdammers’.

 

Ik ben dus bijna twee weken aan het dansen, zingen, springen en hossen geweest. Voor een vereniging duurt de carnaval, vastelaovond, niet maar vier dagen.

Ik voel mijn polonaise spieren nog!

 

Erg leuk was dat er dit jaar een Limburgse dialect versie was van het liedje ‘Hello’.

Wij hadden een gezichtje op onze vinger getekend en met het hallo wiebelde wij ook met onze vingers. Erg veel plezier.

Alleen al het hallo zwaaien en roepen naar iedereen maakt dit een top nummer de hele carnaval door. Er is al een grote saamhorigheid met de carnaval maar dit nummer maakte het nog meer. Iedereen zwaaide naar elkaar!

 

 

 

Vooral de weken met mijn moeder heeft voor mij weer duidelijk gemaakt dat de weg die ik nu ga, mijn denken is gericht op leuke dingen, de weg is die alles mooi maakt. Wanneer ik mij niet zo fijn voel, of dat nou is doordat andere mensen iets laten zien wat ik niet leuk vind of dat ik andere dingen niet leuk vind, ik kan steeds makkelijker over iets gaan denken wat mij gelijk een goed gevoel geeft, of ik kan mijzelf  sussen en verzachten en naar opluchting en weten gaan. Zoals Abraham zeggen, mijn ontspanning en makkelijkheid is de juiste weg, niet moeite doen, denken en voelen of moeilijk doen, denken en voelen.

Hoe meer ik ‘oefen’ en ‘het doe’ hoe makkelijk het gaat!

 

 

Vreugde is het enige belangrijke, hoe anderen dat ervaren is niet belangrijk, hoe anderen daarover denken is niet belangrijk, hoe waar het is is niet relevant, het enige belangrijke is, is de gedachte die ik denk een gedachte die mij een goed gevoel geeft. Zo voel ik mij vreugdevol door alles heen en ben ik een voorbeeld waar anderen zich aan kunnen spiegelen i.p.v. mee te gaan in de misère die alleen maar meer misère creëert.

 

 

Hallo!

 

 

Tijd reizen.

Ik heb al eens eerder geschreven over Marty Dow (hier) en haar gratis e-boek met oefeningen.

In haar oefeningen, visualisatie oefeningen, zegt zij iemand anders of jezelf in het licht te zetten, wat je graag wil te zien, visualiseren als gedaan, en dan, en dat is het mooie, je voor te stellen dat je dat vertelt aan je vriendinnen.

Zo stappen we door de tijd heen naar een toekomst en vertellen over het verleden.

Dat is pas tijds reizen.

Het gaat erom dat we het voelen. Voelen alsof het al gedaan is, de gewenste situatie al is.

De truuk om het te vertellen aan vrienden maakt dat we makkelijker in dat gevoel komen.

 

Vandaag kreeg ik de nieuwsbrief van Joe Vitale waarin hij over iets soortgelijks  vertelt. (hier online te lezen.)

Het heet het ‘Remembering proces, remembering your future past’.

‘Herinner proces, herinner toekomst(ig) verleden’.

 

Hij vertelt dat hij tegen Daniel Barrett zei, toen Daniel op bezoek was bij Joe i.v.m. een album produceren, ‘gefeliciteerd, het was fantastisch om te zien dat je boek op de bestsellers lijst staat van The New York Times’.

Terwijl er nog geen boek is. Joe stapte de toekomst in en vertelde over een verleden. Dwars door tijd en ruimte heen.

 

Joe gaf Daniel zijn eigen woorden terug.

In een eerdere les had Daniel tegen Joe gezegd, ‘Het is makkelijker om te herinneren dan om te creëren.’, omdat Joe moeite had met het schrijven van zijn eerste eigen muziek. Daniel vroeg Joe om zich te herinneren waar zijn eerste liedje over ging, hoe het klonk, de woorden, de melodie, de akkoorden. Hij vroeg hem niet het te creëren, hij vroeg hem het te herinneren!

 

Dan’s proces is alsof je ver de toekomst in gaat, nadat het al gebeurd is, voltooid verleden tijd, en je best doet te herinneren hoe je het voor elkaar hebt gekregen.

Daniel zegt hierover, ‘Dit proces is te vergelijken met visualisatie. Het enige nadeel van visualiseren is dat wanneer je eenmaal bent verbonden met de universele tijd, visualiseren je soms juist uit het universele tijds veld kan halen. Omdat ’iets willen’ suggereert dat je het misschien niet zal kunnen krijgen/ervaren. Herinneren bevestigt dat ergens in het tijd-ruimte continuüm je het al jaren had/was. Eeuwen.

Visualiseren wordt willekeurig naast het andere model van tijd, herinneren.

 

Mijn dochter en ik zaten twee weken geleden niet echt op een lijn. Dat gaf behoorlijk ongenoegen. De gevoelens waren ‘logisch’. Voor beide partijen.

Het was een nare situatie waarin ik niet gelijk een oplossing zag/wist.

Dwars door dat alles heen ben ik mij gaan focussen op, ik ben gaan zien, horen in mijzelf, en voelen, dat er een tijd komt (is)  waarin we hierom kunnen lachen. Dat het drama over is. Emotioneel nergens meer over gaat. Een onderdeel van het proces.

 

Ik ben gaan kijken naar al het goede wat uit deze situatie ontstaat. Wat gebeurt is eigenlijk erg goed, omdat veranderingen waar we om gevraagd hadden, samen, in ons zelf, gebeuren. We luisterden alleen niet echt naar het verhaal over het andere, het fijne wat we wilden, we waren (nog) meer gefocust op wat we niet leuk vonden, waardoor dat wat we juist niet wilden erger, duidelijker aanwezig werd.

 

Ik ben mij gaan focussen op alles wat leuk en fijn is samen en van mijn dochter. Alles wat ik waardeer.

Zodat mijn aandacht af ging en bleef van de niet leuke dingen die nog speelden. Daar wilde ik niet nog meer van creëren.

 

Ik ben mij ook gaan concentreren op al het goede wat hieruit ontstaan is. Op de toekomst. De tijd dat we lachen om deze situatie. De tijd dat het goed is dat dit is gebeurd.

Dat is tijds reizen. Focussen op alles wat al ontstaan is, terwijl het nog bezig is te ontstaan.

Dat is zoals Abraham Hicks zeggen, in de vortex!

Het werkt!

 

Iets vanuit de toekomst bespreken, bekijken en/of bevoelen is waar Daniel en Joe het over hebben. Terug gaan alsof het al gedaan is.

In het universum waar tijd en ruimte niet bestaat is dat heel gewoon.

Ze hebben het duidelijk in een proces gezet, met een boek geschreven door Daniel Barrett,   ‘Het herinner proces’.

 

Ik weet nog dat ik dat eerste liedje schreef,

dat contract tekende,

dat ‘drama’ meemaakte,

ik mij in eens beter voelde,

ik dat grote bedrag ontving,

jou ontmoette!

Nu is alles zo anders!

 

 

 

Menselijk GPS, gevoel en emotie.

Een GPS systeem is wanneer we reizen van A naar B heel duidelijk. We kunnen het programmeren, de reis gaat van Amsterdam naar Roermond, en het systeem zal duidelijk zeggen, ga links, ga rechts, of maak een veilige    U-bocht.

 

Stel, in het leven is Roermond een nieuwe, leuke, fijne, liefdevolle of gezonde ervaring.

Amsterdam is de plek waar we zijn, en dat kan net zo goed fijn zijn alleen door de ervaring Amsterdam hebben we een verlangen naar iets nieuws gekregen, een uitbreiding. Het enige constante in het leven is verandering, beweging. Dus na een tijdje Amsterdam is ons perspectief veranderd, we hebben een ervaring meegemaakt die weer nieuwe wensen geeft.

Het kan ook zijn dat Amsterdam helemaal niet leuk is. Dan willen we inpakken en wegwezen. Amsterdam kan een levenservaring zijn geworden waar we al lang van hebben willen vertrekken.

Alleen we zijn nog steeds in Amsterdam, niet omdat we niet weten waar we heen willen, we willen naar het leuke Roermond, eerder omdat we met al onze aandacht zijn bij Amsterdam en daardoor niet luisteren naar ons menselijk GPS systeem die de richting naar Roermond aangeeft.

We denken vaak dat we niet weten wat ons doel is alleen wanneer we weten wat we niet willen, weten we ook wat we wel willen. Misschien niet alle details maar die zien we wel wanneer we in Roermond zijn aangekomen. Of wanneer we dichterbij zijn.

 

Het is namelijk heel eenvoudig. Het menselijk GPS systeem geeft de reis van de ene ervaring naar de andere ervaring aan via onze gevoelens en emoties, die weer aanwijzingen zijn van waar we over denken. Alle fijne gevoelens, van rustige vrede tot bruisende enthousiasme, is de goede weg. Op weg naar Roermond.

Iedere emotie of gevoel van een beetje ongenoegen tot grootste ongenoegen is de aanwijzing, ´maak een U/bocht!`. Met deze gevoelens, en dus gedachten, ben je niet op de goede weg. Je komt zo niet in Roermond, blij, tevreden, gezond, je blijft zo op de ringweg hangen. Rondjes om Amsterdam heen, je draait rond (in gedachten, en vaak met woorden en daden) in de ervaring die je niet meer wil.

Het innerlijke geleide systeem zegt wel hier links, een mooie herinnering, hier rechts, een komische herinnering. Hier links, een fijn verlangen, hier rechts een mooi toekomstbeeld, alleen we luisteren niet. We zouden kunnen zeggen dat we de radio aan hebben met nieuws over al het vervelende in Amsterdam en daar luisteren we naar en horen niet de aanwijzingen over het leuke op links en fijne op rechts.

 

Onze gedachten zijn bij alles wat niet leuk is, hoe oneerlijk het is, uitleggen hoe het zo gekomen is, wat er allemaal nog verder aan mankeert, hoe naar het is, hoe vervelend het leven er zo uitziet, wat we allemaal niet kunnen, hoe veel beter het zou zijn als die of die anders zouden doen, of de regering eerlijker zou zijn. 

We denken ook dat wanneer we geen aandacht geven aan het vervelende we iets negeren, wat niet mag. Dat is dan onverantwoord.

Dat is allemaal ringweg. En het geeft allemaal gevoelens en emoties van ongenoegen. Wat maakt dat we in hetzelfde kringetje blijven rond dobberen. Malen. Dat is de aanwijzing. Er verandert niets opvallend’s. Niet in gedachten, niet in gevoel en niet in het leven. Het verandert allemaal zo weer in iets meer van hetzelfde. Nog een rondje Amsterdam.

 

Om van de ringweg af te komen.

 

Stap 1, erkennen dat er een geleide systeem is. Een GPS voor een fijn leven en fijne ervaringen. Gevoelens en emoties.

 

Stap 2 is ongenoegen in alle vormen en maten herkennen en erkennen. Erkennen dat we gewoontes hebben. Gewoontes van malen over het niet leuke. Gewoontes van uitleggen hoe we terecht zijn gekomen waar we terecht zijn gekomen. Wie wat fout heeft gedaan. Wie zich anders had kunnen gedragen, andere dingen had kunnen zeggen. Gewoontes van klagen en mopperen. Gewoontes van letten op wat allemaal niet goed is.

We lijken ook gewend te zijn geraakt aan gevoelens van ongenoegen en we denken, vaak niet eens bewust, dat die erbij horen. Zo gauw we erkennen en herkennen kunnen we iets veranderen.

Zo gauw we ongenoegen, in wat voor vorm dan ook, van diepe angst tot lichte irritatie, herkennen en erkennen kunnen we om te beginnen zeggen, ik heb de radio met slecht nieuws hard aan staan en hoor niet de aanwijzingen over een afslag met fijne herinneringen of een fijn verlangen waar we over zouden kunnen gaan malen.

 

De allergrootste uitdaging zit in stap 3, de radio op een andere zender zetten. Dat begint wel met de gedachte, oh nee, daar wil ik niet aan denken.  Alleen daar willen we dan wel gelijk iets voor in de plaats zetten wat betere gevoelens geeft. Aandacht schenken aan iets waarvan we kunnen voelen dat het een beter gevoel geeft. Aandacht geven aan iets wat ons aan het lachen of glimlachen maakt en dan gaan dwepen. De radio ook daadwerkelijk op een andere zender zetten, een andere frequentie, met leuke verhalen en goeie muziek.

 

Meestal gaat dat geleidelijk. We kunnen vaak niet gelijk van helemaal ondergedompeld in narigheid oversteken naar enthousiasme. Dat gaat stap voor stap. De gewoonte is niet zomaar gebroken. Dat vraagt oefening en standvastigheid.

Spiritueel gezien zegt de wet van de aantrekking dat gelijk gelijk aantrekt en dat gaat ook zo met gedachten. Dus gedachten van ongenoegen worden gevoed met meer gedachten van ongenoegen. Hoe langer we die gedachten hebben geoefend hoe standvastiger ze komen. Gewoonte.

Ook wetenschappelijk gezien weten we dat. We weten dat neuronen in onze hersenen een baan afleggen. Een herinnering, of een nieuwe ervaring die lijkt op een herinnering, maakt dat de neuronen hetzelfde pad afgaan met dezelfde gedachten, wat dan ook weer dezelfde gevoelens geeft. Om de neuronen een ander pad af te laten leggen vraagt dat eerst een ander pad maken. Een nieuwe manier om na te denken. Om de nieuwe manier een gewoonte te maken is het de bedoeling om vaker en vaker zo denken. Zo vaak dat we een nieuw automatisch neuronen pad hebben over een onderwerp. Een nieuwe gewoonte.

 

Het nieuwe pad wil ontwikkeld. Vaak houdt dat in dat we eerst gaan sussen en verzachten. Kleine verbeteringen in gevoel.

Of eerder het ongenoegen tot rust brengen, wat beter voelt, en daarna kunnen er gedachten komen die ons aan het lachen maakt.

Sussen doen we zeker door tegen ons zelf te zeggen, het voelt niet leuk, mijn gedachten malen met niet leuke dingen, het lijkt alsof ik niet kan stoppen alleen! ik ben nu al iets gestopt omdat ik nu al uit het malen ben! Het geeft niets, alles is te veranderen. Er bestaan mensen die het meest nare van het meest nare hebben veranderd. Het gaat niet gelijk. De gewoonte zit er behoorlijk. Dus dit is een eerste klein stapje.

 

Ik weet dat ik dit niet wil. Ik wil mij niet zo voelen dus ik wil aan andere dingen denken. Iets anders om te denken is het feit dat het grootse gedeelte van mij leeft in, met en als zuivere Bron energie. Dat voel ik nu dan misschien niet zo, alleen dat is wel waar. Hoe zit dat met zuivere Bron energie? Wie ben ik als meester? Als sjamaan? Als goddelijk wezen? Die ziet schoonheid in alles. Die ziet de grap in alles. Die weet dat gedachten scheppen.

Ik heb mij zo gevoeld. Er zijn momenten geweest in mijn leven waarin in mij zo goed voelde dat tegenslag helemaal geen tegenslag was. In die momenten had ik ook veel plezier. Ik ben toen ook die en die tegen gekomen en daar heb ik zo mee gelachen. En toen ik mij zo goed voelde gebeurde dat en dat wat net een wonder was. Alles liep op rolletjes. Whaaaa, ik weet nog dat die en die door het krukje zakte en dat we uren lol hebben gehad. Net als van die home video’s. Daarmee kan ik ook zo lachen.

 

Nou heb ik gedachten uitgeschreven wat eigenlijk nooit echt klopt omdat gedachten snel gaan en van de hak op de tak kunnen gaan. We kunnen in een flits een heel verhaal in gedachten hebben. Plus dat we allemaal individuen zijn en allemaal verschillend, dwars door alle overeenkomsten heen. Het is dus een leidraad, een richting. Een manier tussen de miljoenen manieren om te sussen en verzachten met gedachten en dan het zo te versterken dat we gaan dwepen op leuke ervaringen.

 

Hoe meer we dit oefenen, hoe meer we alleen over leuke dingen nadenken, hoe meer we vanzelf niet meer over niet leuke dingen denken. De radio is op een zender met lekkere muziek, de neuronen banen gaan een genoeglijk automatisch pad, en we horen alleen links, een fijne herinnering, rechts, een mooie wens, en we dwepen. Dwepen over die fantastische tijd, die goeie grap, dat prachtige liedje, die schitterende zonsondergang en het prachtige toekomst perspectief.  We hebben dan vanzelf meer en meer fijne gevoelens. Er komen bijna geen gedachten over niet leuke dingen die nare gevoelens geven. Wanneer er dan een vervelende gedachte komt, merken we dat gevoelsmatig meteen, het geleide systeem, en kunnen we, doordat we veel geoefend hebben, onze gedachten makkelijk tot rust brengen en richten op andere dingen en leuke dingen.

 

Onze gedachten, hoe en wat we denken en als waarheid bedenken, creëert ons leven om ons heen. We hebben wel 60.000 gedachten per dag en ze allemaal in de smiezen houden is best een klus. Daarom is het geleide systeem zo fantastisch. Ons gevoel zegt gelijk of we fijne of negatieve gedachten hebben en dus ook of we op weg zijn naar fijne of negatieve ervaringen. Of we op weg zijn naar Roermond of rondjes rijden op de ringweg.

Leve het menselijk GPS systeem!

 

 

 

2011, een jaar vol verandering en transformatie.

December 2012 is ondertussen minder dan twee jaar verder. December 2012 staan we met de aarde in een bijzondere planetaire opstelling en in een lijn met het oog, het centrum, van onze Melkweg. De meest duidelijke informatie hierover komt van de grote Maja kalender.

 Ian Lungold vertelt daar veel en duidelijk over.

 

 

De volgende delen staan op youtube.

 

Bashar vertelt hier wat December 2012 inhoudt. Het is een breekpunt. 

In 2012 zal de voorhoede van het collectief bewustzijn het kritieke punt passeren waardoor er meer positief momentum zal zijn dan negatief momentum.

We zullen dan mee stromen met de positieve kanten van alles terwijl we tot dan eerder met het negatieve mee gingen.

 

 

Dit jaar is om te beginnen al mooi begonnen met 01-01-(20)11.

En een gedeeltelijke zonsverduistering op 4 jan.

 

In 2011 zal weer veel wat niet werkt voor het grotere geheel, voor het hogere en de eenheid van Al, verdwijnen of veranderen.

Er zal ook weer veel wat niet werkt en verborgen is gehouden aan het licht komen.

 

De planeet Mars, de actie planeet, zal dit jaar in Maart in het teken Ram komen en zal veel energie geven die ons buiten de grenzen die we nu nog ervaren brengen.  Het zal zelfbewustzijn en hoger bewustzijn stimuleren.

Jupiter gaat ook het teken Ram in. Wat de energie van de intuïtie en nieuwsgierigheid geeft.

Uranus gaat ook in Ram wat de energie van plotselinge veranderingen geeft.  

Saturnus en Jupiter staan in oppositie in Ram en zullen rebellie geven en tegen dingen ingaan. We zullen niet meer zomaar accepteren wat voorgeschoteld wordt.

 

Het universum geeft de energie mee die ons stimuleert om het oude los te laten en voor ons zelf op te komen, vernieuwend bezig te zijn en krachtig voorwaarts te gaan. Om zelfstandig te zijn en niet mee te doen met het massabewustzijn die nog voor het grote deel het negatieve als focus heeft (kijk alleen al naar het nieuws en de nieuwsprogramma’s). Om die voorhoede te zijn die het breekpunt is voor 2012.

 

Het los laten van het oude dit jaar (en altijd) willen we niet doen door het oude af te wijzen maar door te accepteren. Grenzen verleggen doen we niet door de oude grenzen als slecht te zien, we doen het door de oude grenzen te omhelzen als een onderdeel van het proces en fantastisch tot nu toe. Het was/is goed zoals het is en verandering is het enige constante in het leven. Niet terug kijken, vooruit kijken. Alles zien als een onderdeel van het proces.

Net zoals Einstein niet zei dat hij 1000 fouten had gemaakt voor hij het goed had. Hij zei ik heb veel geleerd van 1000 mogelijkheden tot ik er een had die werkt als een trein. Alles onderdeel van het proces.

En dan nog staat het niet stil. Ontwikkeling blijft.

 

Dit jaar geeft vanuit het grotere geheel de energie om lichaam en geest dichter bij elkaar te brengen. Meer bewustzijn van spirit, van de Bron.

We zullen ons lichaam meer gaan verbinden met het grotere wat we zijn, de Bron. De ‘alternatieve geneeskunde’ zal minder alternatief worden en we zullen meer bewust worden van de kracht die we zijn en de Zelf-heling.

De spirituele ontwikkeling die al een aantal jaren duidelijker is geworden zal nog meer voor de massa worden.

Vooral het mannelijke heeft alle mogelijkheden om verder te ontwikkelen in krachtige actie die voor het grotere geheel goed is. Meer vanuit het hart en minder voor persoonlijk gewin en om alleen maar brood op de plank te brengen ten koste van zichzelf, het gezin (minder ‘wie is die man die iedere zondag het vlees snijdt’) en de aarde.

Dit is niet alleen voor mannen. Ook vrouwen zullen het mannelijke in zich zelf ontwikkelen met krachtige actie.

 

Al deze veranderingen en bewegingen zijn al een tijd bezig en zullen dit jaar alleen maar duidelijker worden. We zeggen al een aantal jaren, de tijd gaat zo snel en de veranderingen lijken niet bij te houden te zijn. Dit zal nog wel even doorgaan dus, riemen vast, ready for take of!

 

Over het algemeen wensen we elkaar een mooi nieuw jaar toe, ik zeg; ‘Ik weet dat we allemaal een mooi nieuw jaar hebben!’.

 

Liefs,

Anita

 

ps Voor meer astrologische informatie zie Pam Younghans, Joseph Anthony, en Manuela van der Knaap.

De dag van het licht, winter zonnewende, volle maan en maansverduistering in een.

Vandaag (vannacht officieel) is winter zonnewende. We hebben de kortste dag van het jaar. En daarmee de dag met het minst zonlicht van het jaar. Een mooie rede om het licht te vieren!

 

Wanneer ik naar buiten kijk is er niets donkers aan. Met alle sneeuw is deze donkere dag erg licht.

Ook de kerst versiering met alle lichtjes in en om huis maakt dat we met deze dagen juist extra genieten van het licht.

 

Verleden week was ik in de dansschool, waar ik iedere week ben , en daar was het stil. Ik maakte de opmerking, de donkere dagen voor kerst, ze hebben geen zin de kou te trotseren om te komen dansen. Ik wilde een grapje maken alleen ongemerkt had ik het wel over de donkere dagen en niet over de dagen van het licht. Een mevrouw schoot er helemaal in. Ze zei, alsjeblieft zeg het niet. Ik voel het ook.

Ik zei gelijk, het zijn eigenlijk de lichtjes dagen voor kerst. Zoveel vrolijke lichtjes overal.

 

Toen ik jong was hadden wij alleen lichtjes in de boom en echt pas een paar dagen voor kerst. Deze dagen zijn er mensen die al kerst versiering hebben hangen voor Sinterklaas en zijn we zeer uitbundig geworden met de lichtjes en de glitter.

We doen het al jaren dus, die donkere dagen veranderen in licht dagen!

 

Vandaag hebben we ook een volle maan (vol licht) en een volle maansverduistering in het laatste kwartier van het teken tweeling.

Het laatste kwartier betekent dat het ‘t hoogtepunt is van alles wat verband houdt met het teken. Als een afsluiting.

We zitten in een reeks volle maan in laatste kwartieren. We hebben er al gehad en er gaan er meer komen. Allemaal afsluitingen en nieuwe beginnen.

Deze volle maan en maansverduistering in tweeling geeft ons de energie om meer onze diepe waarheid te uiten. Om het innerlijk weten te communiceren. Om niet meer zoveel uit te leggen en te debatteren dat we waar het om gaat uit het oog verliezen. Om transparant, helder en duidelijk te uiten wat we waar vinden en voelen.

 

Het is al wat langer bezig, deze energie van de waarheid, wat in het grotere geheel duidelijk is in de kerk en de waarheid die aan het licht is gekomen, de banken en hun wanbeleid, landen en hun verborgen wanbeleid, wat allemaal opengebroken is nu, en Wikileaks.

Er staat een prachtig artikel over Wikileaks en de waarheid van ons allemaal op de blog van Arjuna Ardagh, ‘Wikileaks, You, and Me’.

 

Mercurius is nog retrograde. Retrograde betekent dat het lijkt alsof de planeet achteruit gaat, wat in het echt niet zo is. Mercurius staat voor communicatie en door de retrograde, de stilstand, versterkt het, niet gelijk wat te zeggen en eerst even wat adem te halen en daarna vanuit meer rust en met meer helderheid dat wat we echt willen en voelen te communiceren. Om de tijd te nemen af te stemmen op de innerlijke waarheid.

Mercurius staat ook voor transport. En met het winterweer transporteren we ons zelf en vele goederen hier in Europa al dagen zeker rustiger aan. Snel snel is er niet bij.

 

Sinds jaar 1 van onze kalender is het nog maar 1 keer voorgekomen dat er een maansverduistering samen valt (een aantal uren verschil officieel) met de winter zonnewende.  Dat is dus behoorlijk bijzonder. Nog meer rede voor feest. En nog meer rede voor contemplatie, zou ik zeggen. Er valt ons veel bijzondere energie toe.

 

Met al deze nieuwe begin punten, de winter zonnewende die het begin van de lichtere dagen is, de volle maan als nieuw begin, de eclips, bijna kerst als feest van het licht, de liefde en het eeuwige leven en bijna een nieuw jaar (2011 is een jaar met het meester getal 11 en vandaag 21-12-2010 is alleen al om te zien een meesterlijk getal ) is vandaag een wonderschone dag als voorbereiding op een wonderschoon jaar waarin het licht meer en meer aan het licht komt!

 

Jennifer Hoffman heeft in haar nieuwsbrief van 20 dec. het een en ander geschreven over deze dag, klik hier om dat te lezen, en zoals altijd heeft Pam Younghans weer geschreven in haar Journal, klik hier om dat te lezen.

 

Ik wens iedereen een feestelijk licht dag en fijne, vrolijke kerstdagen vol Licht en Liefde!