Archive for oktober, 2010

De ‘wonder techniek’.

Nog niet zo lang geleden schreef ik over ‘The Happier Kids Now 2010 Online Expo’ interview serie van Rhonda Ryder en Patrick McMillan in het stukje ‘Loslaten en helen’.  
De serie is ondertussen afgelopen. Er staan nu nog wel een aantal interviews online om te beluisteren en het is nog mogelijk om de hele serie aan te schaffen.
 
Een van de interviews was met Marilyn Rodriguez en er is een video waarin Marilyn over haar ‘Miracle Technique’ (Wonder techniek) vertelt.
De post en de video over deze techniek zijn hier te lezen en zien.
 
Het is een eenvoudige techniek. Waar het in het kort op neerkomt is, een straal licht als een kolom ‘zien’, in dit geval door het kind (of de tiener) heen. Het kruintje in en de voeten weer uit.
Dit is eigenlijk niets nieuws. ‘In het licht zetten’ is iets wat ik bij mijzelf en anderen wel doe. De visualisatie techniek van Marty Dow, waar ik hier over schrijf, gebruikt ook ‘in het licht zetten’.
Het mooie en ‘nieuwe’ van Marilyn Rodriguez’s techniek is dat zij vertelt het te gebruiken wanneer kinderen zich in een nare, boze of machteloze stemming voelen. Ter plekke, op het moment suprême.
Ik vond het gelijk een bruikbare omdat, zoals ik ook al schreef, er momenten zijn waar mijn dochter nogal moppert op school en toebehoren 😀 en ik mij mee laat slepen in het humeur waardoor de stemming niet verbetert. Het doet de hele situatie geen goed.
 
Verleden week ergens kwam mijn dochter uit school en begon gelijk in een tirade over leraren, de lessen en de hele mikmak. Vrijwel gelijk dacht ik aan de techniek en verbeelde me dat er licht van boven door haar kruin ging en haar voeten weer uit. Nou weet ik dat ik niks voor mijn dochter kan doen, zij doet zelf wat zij wil of niet. Wat ik wel kan is meedoen met haar of niet. En ook al wilde ik niet meedoen in het verleden, door bezig te zijn met het niet mee willen doen was ik toch aan het meedoen, doordat ik bezig was met niet meedoen. 
Wat er gebeurde in dit soort situaties was dat ik constateerde dat de stemming down was, waardoor er al aandacht en dus energie en voeding aan de down stemming was en daarna ging ik in gedachten bezig met ‘bij mijzelf blijven’. In de praktijk was ik dan toch meer bezig met haar stemming en de nare situatie dan dat ik ‘bij mijzelf bleef’. Of ik ging adem halen, wat vaak ook niet erg handig was omdat ik eerder ging zuchten om de nare stemming die ik dan al voelde los te laten dan ‘gewoon’ bewust ademhalen. Wat ook niet erg werkte dan is dat al mijn aandacht naar mijzelf ging terwijl ik toch ook juist mijn aandacht met mijn dochter wilde. Haar ‘negeren’ is niet echt de juiste oplossing.
 
Het gigantische voordeel van de ‘Miracle Technique’ is dat ik mijn aandacht  helemaal bij de licht kolom heb, en bij haar, en daardoor geen aandacht heb voor iets anders zoals bij mijzelf blijven, adem halen, of bedenken hoe het anders kan. Er komt op die manier makkelijker een keuze voor mijn dochter. Ik voed niet, ik schaar mijn energie niet bij die van haar, ik ben met mijn aandacht bij licht en dus liefde, en bij haar en de situatie. Mijn energie blijft gelijktijdig, ongemerkt zowat, bij mijzelf. Zij heeft een keuze om die lichte rust ook op te pakken. En zoals altijd weer blijkt, willen we allemaal liever licht, liefde en ‘rust’ dan hangen in de narigheid en roerigheid.
De mopper bui heeft erg kort geduurd en de stemming is eigenlijk helemaal niet vervelend geweest. Wonderlijk. 😀
 
Een dag of wat geleden merkte ik dat mijn dochter’s stemming helemaal niet zo gezellig was. Zij zou een sollicitatiebrief inleveren in een winkel waar zij graag wil werken en daarna had zij met haar vader afgesproken. Ook al was de situatie anders als de mopper situaties, het viel mij wel gelijk op in mijzelf dat ik dacht, dit is geen fijne stemming om mee te gaan solliciteren en om een gezellig dagje met haar vader te hebben, en dat ik mij ook ‘niet leuk’ ging voelen daardoor. Wat ik merkte is dat ik op dat moment ook weer meer met haar stemming mee doe dan neutraal blijven of de boel te verlichten. Juist omdat ik haar zo graag vrolijk en fijn door het leven zie gaan.
 
Ik denk ook dat dat de grootste valkuil voor ouders en ‘opvoeders’ is. We willen zo graag het pad voor onze kinderen vrolijk en fijn maken. Iets wat we alleen kunnen als wij ons vrolijk en fijn voelen en niet als we gaan repareren of willen oplossen, duwen of trekken.
Vlak voordat zij weg ging dacht ik aan de ‘wonder techniek’ en ik zag haar zelfs over straat naar de bushalte als een licht kolommetje lopen.
‘S avonds kwam zij thuis en vertelde wat een leuke dag het was geweest. Joepie!
Ik wil nu niet zeggen dat wanneer ik de techniek niet gedaan zou hebben zij een rot dag gehad zou hebben. 😉  Zij kan zelf juist erg goed weer in een goed humeur komen. Toch weet ik dat ik weer eerder geholpen heb aan de goede stemming dan het tegengewerkt heb of meegewerkt aan het rot humeur.
 
Al met al dus een techniek die fantastisch werkt en die op vele momenten met mensen en mensenkinderen in te zetten is.  
Om alles van Marilyn Rodriguez zelf te horen, hier is nogmaals de link voor de post met de video.
Veel plezier en veel licht kolommetjes!
 

Gewoonte veranderen.

Ik was van de week met mijn moeder in gesprek aan de telefoon. Zij heeft een soort kastje gedragen voor 48 uur om haar bloeddruk te meten omdat haar bloeddruk schommelde en soms erg hoog ging.
Bij de dokter, na die 48 uur, vertelde de dokter alleen dat het dus schommelde en dat het ’s nachts goed is. Mijn moeder wilde graag weten wanneer haar bloeddruk dan omhoog ging, juist om te weten te komen wat in die 48 uur de tricker was van de stijging. Daar kwam zij met de dokter niet verder mee.
Aan de telefoon hadden wij het daar wel over.
 
Ergens weet mijn moeder wel waar zij zich druk over maakt en ook dat zij het nog ongemerkt doet. Het is nu zeker niet meer onbewust, wel nog onopgemerkt door de dag heen.

Wat na wat praten duidelijk naar voren kwam is de gewenning aan niet leuke gevoelens.

Ik vertelde over gevoelens die de indicatie zijn naar waar wij in gedachten mee bezig zijn en dat ik bij mijzelf en bij anderen, dus ook mijn moeder, merk dat wij zo gewend zijn aan nare gevoelens in het leven. ‘Die horen er nu eenmaal bij’, is een zinnetje die ik ook veel gehoord (en gezien) heb vanaf jongs af aan. Het leven is geen rozengeur en maneschijn, is een opmerking die ik nog hoor.
Om die gewenning op te merken, juist omdat het een gewoonte is van soms wel jaren, en om het tegenovergestelde aan te gaan nemen als waarheid, het leven is net zo makkelijk wel rozengeur en maneschijn, valt niet altijd mee.
 
Wij kwamen op de gewoonte van nare gevoelens omdat mijn moeder, wat ik herken :D, de neiging heeft om te zeggen dat zij heus positief in het leven staat en niet aan het nadenken is over nare dingen. Zij maakt zich meestal niet (zo) druk. Dat zij dat niet wil, zich druk maken, is duidelijk alleen dat het niet klopt is ook duidelijk te merken aan haar lichaam.
 
Wat ik heb gemerkt is dat wij zo gewend zijn aan ‘nare gevoelens horen erbij’ dat we de gewoonte ook hebben ontwikkeld om ze te accepteren. Wat wij dan doen is wel aan andere dingen denken omdat wij die ene nare gedachte niet willen, alleen we leiden ons zelf niet af door juist de positieve kant op te gaan door iets heel leuks in gedachten te nemen of het nare onderwerp zachtjes en sussend in een beter gevoel te denken. We gaan vaak negeren met de acceptatie van de nare gevoelens. Het nare gevoel is niet meer zo sterk omdat we aan iets anders denken alleen de stemming is niet om naar beter. Het blijft wat hangen en dat accepteren we ook.
 
Mijn moeder en ik hadden het erover dat wanneer we opmerken dat we ons angstig, twijfelachtig of machteloos voelen het handig is zoveel mogelijk tijd te nemen om verzachtend en sussend met ons zelf te praten tot wij ons beter voelen over dat onderwerp. Vooral om daar als het even kan heel veel tijd voor te nemen. Duidelijk de beslissing te nemen voor ons zelf dat ik mij beter kan voelen en mijzelf daar naar toe te denken, en dat mijn lichaam daar op reageert. Dat wij ons zelf beter kunnen denken dus.
De andere optie is om een ander onderwerp in gedachten te nemen wat een fijn gevoel geeft.
 
Met mijn moeder hadden we het over hoe vaak ze is genezen van nare ziektes en hoe knap dat gaat. Hoe goed haar longen het doen en haar hart, zonder dat zij daar iets voor hoeft te doen en hoe goed zij kan zien.
En we hadden het over de natuur en de mooie bloemetjes en vogels en insecten en hoe wij vroeger al zoveel plezier hadden in onze wandelingen en fiets tochtjes samen. Daarmee merkte zij echt dat zij in een beter gevoel kwam. 
 
Vandaag kwam ik deze van Abraham tegen wat over hetzelfde onderwerp gaat. Deze man maakte zich onopgemerkt druk en zijn bloeddruk ging omhoog.
 
 
 
Als heerlijk toetje  plaats ik deze twee filmpjes om met een totaal ander onderwerp in een goed gevoel te komen.
Deze zijn echt humeur oplichtend! 😀
 
 
 
 
 
En in deze vrolijke, optimistische, ‘in de vortex’ stemming buit het uit!
Meer en nog meer, krachtiger en nog krachtiger, fijner en nog fijner!
 
 

Voel.

Wanneer we iets nieuws, iets anders willen dan dat wat het leven op het moment laat zien is het de bedoeling dat we het ons kunnen verbeelden. Dat we het ons kunnen voorstellen. Dat doen we niet met onze zintuigen. Het is namelijk nog niet te zien, te horen of te ruiken. We doen dat met onze gevoelens. We voelen het nieuwe, het andere. De verandering.
 
Wat is, noemen we realiteit en wat nog komt, wat mogelijk is, wat we verlangen is ook realiteit, alleen het is een nog niet gemanifesteerde realiteit. Het is, zoals wetenschappelijk de kwantum fysica laat zien, een golfje en nog geen deeltje. Het is in potentie aanwezig. Het is in de energie aanwezig, in vibratie. Net zo reëel als de realiteit alleen dat is nog een beetje wennen voor ons als mens. 😉
 
Het nieuwe of het andere is dus nog niet te zien met onze ogen, het is wel te voelen.
We kunnen voelen dat een complimentje veel beter voelt dan kritiek. En niet alleen naar anderen toe, zeker ook naar mijzelf toe. Ik voel mij veel beter wanneer ik tegen mijzelf zeg, dat gaat stapje voor stapje beter, Anita, dan dat ik zeg, verdorie heb je het nou nog niet voor elkaar.
We kunnen voelen dat begrip beter voelt dan afwijzing.
We kunnen voelen dat liefde fijner voelt dan haten.
We voelen dat opwinding beter voelt dan verveling of saaiheid.
We kunnen voelen dat gedachten over gezondheid beter voelen dan gedachten over ziekte en pijn. En gedachten over rijkheid beter dan armoede. Flow beter dan worstelen.
 
Wanneer we geworstel, saaiheid of verveling voelen zijn we met onze gedachten bij de realiteit zoals het zich al gemanifesteerd heeft en omdat we met onze gedachten daar zijn kan er geen verandering komen. Zo gauw we met onze gedachten naar het verlangen gaan, voelen we ons gelijk beter en wanneer we die gedachten denken komen de verlangens in manifestatie. Dat is de ‘wet van de aantrekking’, wat we denken wordt gemanifesteerd en hoe we ons voelen is de aanwijzing in welke richting de manifestatie gaat. Fijne dingen of niet.
 
Dat is waar Abraham het hier over hebben.
 
 
Twee dagen geleden kreeg ik een mailtje over een nieuw software programma van Paul Bauer die helpt om te focussen op die nieuwe creaties die we willen. Ik ben er helemaal enthousiast over! 😀
Het gaat vooral over voelen. Zoals Abraham zeggen, in de vortex is ook de realiteit en wat Paul Bauer zegt is, alle overvloed, van wat dan ook, is nu waar.
Het is er, je bent het. Voel het nu! Het is waarheid en reëel.
Het programma is voor dagelijks gebruik en voor ik het vergeet, het is gratis. Er is een introductie filmpje bij die duidelijk uitlegt hoe het te gebruiken is. Het is eenvoudig. 😉
 
In het programma staan audio’s en PDF ‘report’s’ om te gebruiken die ik zeer aanraad. Ik ben mij op het moment weer zeer bewust van mijn ademhaling daardoor en gebruik het de hele dag door. 😀 Bewust bedoel ik dan.
Verder is er een pop-up die we zelf in kunnen stellen met teksten en hoe vaak we het willen laten up-poppen.
 
Het is een prachtig programma om te herinneren en te focussen, om in een goed, beter, gevoel te blijven en om bewust te creëren.
Nogmaals ik ben hier zeer enthousiast over en ik raad echt iedereen die verandering wil aan het te gebruiken als hulpmiddel om te focussen!
Het heet ‘Secret Code of Abundance’ en is hier te downloaden.
 
Ik wens iedereen een overvloedig fijn, vrolijk, bevredigend weekend, en leven. 😀
 
 

‘Nieuw’ in ‘De avond van het onderwijs’.

Even toch een klein berichtje tussendoor. 😀
Gisteravond was de avond van het onderwijs met een programma op Ned. 2.
Via deze link is de replay te bekijken.
 
Wat er duidelijk uitkwam is dat bevoegde, inspirerende (en ik zeg daarbij emotioneel/gevoelsmatig stabiele) docenten het meest belangrijk is en ik ben zo enthousiast over het programma omdat zij (die inspirerende docenten) er waren en er stemmen waren die duidelijk een vernieuwd denken en inzichten lieten horen. Het liet zo fantastisch zien dat het aan het bewegen is en meer grond aan de voeten krijgt, ook al is het nog niet collectief.
 
Er was een directeur van een school in het voortgezet onderwijs die prachtige dingen zei over richten op talent en ook een leraar van een basis school die een prijs heeft gewonnen als de ‘Leraar van het Jaar’ die dat ook zo duidelijk zei. Niet de aandacht voor wat ze niet goed doen, de fouten, maar aandacht voor talent en alles wat goed is. Er was een dame van het MBO onderwijs die vertelde dat zij een programma heeft ontwikkeld voor kinderen om opleidingen te kunnen kiezen vanuit het verstand en het hart!. Fantastisch.
 
De directeur deed met zijn school en docenten (inspireren en een sfeer creëren waar ook docenten zich geïnspireerd, talentvol, inspirerend en in ontwikkeling ervaren) waar ik het met een directeur van een van mijn dochters scholen over heb gehad in het verleden en ik vind het een feest om te horen en zien dat het ook echt werkt in de praktijk (wat ik heus wel wist ;))
Hij had het ook over met deze veranderende tijden meegaan en multimedia te gebruiken, net zoals Dan Meyer waar ik (hier) al eerder een filmpje van heb geplaatst.
 
Ik kan mij richten op wat nog ´oud´ en ouderwets was en op de maatregelen van het bijna nieuwe kabinet die eerder lijken te willen gaan bezuinigen alleen ik merk dat ik blijf juichen omdat andere geluiden echt hoorbaar waren/zijn.
Dat is ook waar ik al mijn aandacht aan wil geven. Omdat het mij beter doet voelen en omdat ik weet dat wat ik aandacht geef ik energie geef en ik het zo voed met mijn aandacht en energie tot meer en meer!
Joepie! 😀
 
 
 

Loslaten en helen.

Het is ondertussen Oktober en de herfst is er met prachtige zomerse dagen! 😀
De scholen zijn weer begonnen en ook mijn dochter is aan een nieuwe opleiding begonnen. Ze is verplicht tot haar 18de, en ook al weet ik dat er altijd keuzes zijn en wij, iedereen, onze eigen realiteit creëren toch lijkt het makkelijker mee te doen. De optie om te gaan reizen is langs gekomen, weg van de verplichtingen en de leerplicht ambtenaar.
Wat mijn dochter echt wil is zingen en daarmee bezig zijn, alleen de opleidingen die er zijn op het gebied van muziek trokken haar niet gepassioneerd aan en de opleiding waarop zij zich had ingeschreven was haar ‘vergeten’ uit te nodigen voor de audities. Dus ze doet nu een andere opleiding om evenementen te kunnen gaan verzorgen.
 
We zijn alweer goed begonnen dit schooljaar met veel gemopper op ‘gekke’ leraren en ‘gekke’ regels. En ik die graag overal het leukst van maakt vind het niet altijd even makkelijk te luisteren, zodat mijn dochter wel kan uiten, in mijn eigen energie van vrolijkheid en positiviteit te blijven, de hele mopper zo kort mogelijk te houden en zo min mogelijk te zeggen. Zo min mogelijk de positieve kant te benoemen, dat zij overal altijd zelf beslist hoe zij zich voelt en wat zij denkt, en zo min mogelijk het eens zijn met haar commentaar, omdat zoveel docenten en schoolsystemen nog ‘uit de vortex’ zijn.
 
Door alle toestanden heen is mijn dochter in de 4 weken dat zij naar school gaat al (of misschien wel pas :D) 3 keer zich ziek voelend thuis geweest.
Verleden week was het een spier kwestie, haar rug, schouderblad, nek voelde pijnlijk en in de knoop.
Die ochtend luisterde ik naar Jennifer McLean van Healing With The Masters die een interview deed met Chunyi Lin van Spring Forest Qigong die een healing techniek gaf. (Healing With The Masters is nog bezig en kan nog voor ingeschreven worden.)
 
Ik heb altijd al aan energie healing gedaan vooral met mijn dochter en vaak was zij gelijk geheeld, behalve de keren dat ik twijfelde en die twijfel kwam dan weer vaak doordat ik voelde dat ziek/helende thuis zijn een fijnere optie was voor haar dan heel weer naar school.
Verleden week heb ik nadat ik had geluisterd naar Chunyi Lin de oefening Sword Fingers gedaan met mijn dochter. Ik wist dat zij zich graag beter wilde voelen omdat zij ’s avonds naar dansles wilde. Alles gebeurde dan ook met een zekerheid in mij en in haar die haar gelijk uit de knoop haalde. 😉 Zij voelde zich weer helemaal beter.
 
Gister en vandaag voelt zij zich grieperig/verkouden. Ik heb gisteren ook de energie healing weer gedaan, dezelfde Sword Fingers techniek, en zij voelt zich veel beter alleen nog niet helemaal heel. Toen ik de healing deed voelde ik het al aan, dit wordt een twijfel geval.
Ik was vooral bezig om mijn twijfel los te laten en gewoon te healen zonder bezig te zijn met, dan kan zij ‘gewoon’ naar school dat is beter, toestanden met niet naar school gaan en de leerplicht ambtenaar die op school rond loopt.
Persoonlijk vind ik het best heel wat dat mijn dochter bijna 3 maanden thuis is geweest met vakantie en daarvoor veel niet naar school ging. Veel gevoelens en gedachten bij mij dus, school is ook onzin zoals wij dat in onze maatschappij nog doen alleen ik vind het ook een hele oefening om veel samen thuis te zijn.
 
Chunyi Lin zegt dat wij allemaal healers zijn en dat zeg ik ook. Hij zegt, geloof dat het werkt en het werkt, en geloof niet dat het werkt en het werkt nog steeds. Dat vind ik ook alleen ik merk wel degelijk dat het soms minder of half werkt door twijfel bij de healer of gehealde, of omdat het ziek voelen ergens een ‘voordeel’ heeft. Dan wordt het ‘uit de vortex’  healen en werkt het niet 100%.
 
Indra, mijn dochter, is net 17 geworden en de grootste oefening voor mij nu is om meer en meer los te laten. Een grote oefening omdat het zo dubbel lijkt. In de maatschappij en school worden tieners nog net zo makkelijk behandeld alsof zij zelf niets weten en niet zelf kunnen beslissen wat goed voor hen is terwijl aan de andere kant zij worden behandeld alsof zij volwassen zijn en weigeren mee te doen. Ze luisteren niet, doen niet wat ‘moet’ en zo. De oefening voor mij is om én haar én de rest los te laten. Zelfs de wetten en de regels die vanuit de overheid zijn gemaakt. Voor mijzelf kan ik dat makkelijker dan voor Indra. Wat ook zeer logisch is omdat ik niet voor haar kan leven, dus zij neemt haar eigen beslissingen met mijn medewerking of niet. Haar eigen vortex.
 
Stap voor stap groeien mijn dochter en ik naar een ‘nieuwe vorm’. Wel in de wereld en niet van de wereld. Het meest vreugdevol voor haar, mij en iedereen.
Het is ook mooi om te zien dat het thema relaties in de sterren staat. Venus die bijv. retrograde gaat. Zoals iedere week schrijft Pam Younghans prachtig over de invloeden van de sterren en planeten in haar Journal hier.
 
Abraham Hicks blijft een fantastische leraar. Leraren. 😉 Een paar dagen geleden hoorde ik deze van Abraham en dat is de boost die ik goed kan gebruiken op het moment.
Ik ben (en voel mij) trots op mijn dochter!
 
 
 
In een van mijn laatste post hier, op 11 Juli, schreef ik ‘ Ik voel al een tijdje dat twee blogs eigenlijk veel is en dat het handiger is een beslissing te nemen over of door te gaan alleen in het Nederlands of alleen in het Engels.’  Ik dacht dat ik mij eerder zou gaan concentreren op de Nederlandstalige blog dan de Engelstalige omdat er al zoveel Engelstalig is en zo weinig in het Nederlands.
In de loop van deze laatste tijd heb ik gezien dat mijn Engelstalige blog vaak beter wordt bezocht dan de Nederlandse en ik geniet daar zo van.
Ik heb voorlopig besloten 1 x in de week te schrijven. De ene dag schrijf ik in het Nederlands een stukje en de volgende dag vertaal ik het voor het Engelstalige blog. Ook al denk ik vaak hele gedeeltes in het Engels ik schrijf in de eerste instantie in het Nederlands.
Ik wil ook graag het Nederlandstalige blog uitbreiden en daar heb ik dan tijd voor (gemaakt :D).
 
Verder wil ik nog vermelden dat Lisa Garr weer met The Aware Show is begonnen met fantastische sprekers.
Het thema is spiritualiteit en wetenschap verbinden.
 
En Rhonda Ryder en Patrick McMillan zijn begonnen met een serie interviews over kinderen en tieners voor ouders, leraren en iedereen die met kinderen en tieners te maken heeft.
Er komen heel veel fantastische sprekers. Alle interviews zullen 48 uur gratis online staan zodat iedereen kan luisteren wanneer het uitkomt en wanneer je wil kan de hele serie aangeschaft worden voor in de ‘boekenkast’. 😀
 
Als laatste een filmpje van Chunyi Lin met de Sword Fingers techniek. Zijn streven is een healer in iedere familie en deze techniek maakt van iedereen een healer!